Niedowład dłoni

22

ID Pacjenta: 46

  • Objaw Iniedowład mięśni dłoni
  • Zastosowane terapieFES, ETS, EMG -biofeedback
  • Wcześniejsze terapiefarmakoterapia

Pacjent lat 34, uraz nerwu pośrodkowego,                                                                         niedowład dłoni.

W wyniku wypadku, przecięcia mięśni przedramienia, pacjent doznał urazu nerwu pośrodkowego, który spowodował niedowład mięśni dłoni i zanik kłębu kciuka. Ze względu na wykonywany zawód (aktor), nie mógł grać, ról w których potrzebne były obie sprawne dłonie. Do gabinetu zgłosił się 6 miesięcy po doznanym urazie. Dotychczasowa rehabilitacja nie przyniosła spodziewanych efektów.

 

I wizyta

Czynność spoczynkowa mięśnia odwodziciela kciuka

uraznpośrodk1
Widoczna wzmożona aktywność spoczynkowa świadcząca o zaburzeniach przewodnictwa nerwowego i uszkodzeniach mieliny nerwowej. Zaburzenie regulacji napięcia mięśniowego.

Czynność wysiłkowa

uraznpośrodk2

Brak zdolności do świadomego utrzymania napięcia mięśni, zaburzenia fazy spoczynkowej o dużym nasileniu, świadczące o uszkodzeniu nerwów czucia głębokiego. Wartość MVC wynosi jedynie 13,2% i odpowiada znacznego stopnia upośledzeniu czynności mięśni. Zalecono codzienne stymulacje nerwu i ćwiczenia z 2-kanałowym stymulatorem DUOSTIM. Parametry stymulacji do zabiegów realizowanych w domu określono na podstawie wyników EMG i obserwacji reakcji mięśni na stymulacje.

II  wizyta – niestety, z powodu wielu wyjazdów pacjenta i obciążenia pracą, odbyła się dopiero po 9 miesiącach nieregularnego stosowania zabiegów.

Czynność spoczynkowa

uraznpośrodk3
Zapis dokumentuje dużą poprawę w zakresie remielinizacji nerwów. W porównaniu do pierwszej wizyty wartość średnia potencjałów uległa normalizacji i spadła ze średnio 6,1 µV
do 2,5 µV. Widoczne fascykulacje świadczą o istniejących jeszcze zaburzeniach funkcji części komórek nerwów ruchowych.


Czynność wysiłkowa

uraznpośrodk4
Mimo niesystematycznego stosowania zabiegów, zauważalna jest ogromna poprawa czynnościowa. wartość MVC wzrosła z 13,2% do 44,5% a wartość powysiłkowej relaksacji spadła z poziomu 43,6 µV do 2,5 µV i zbliżyła się do granicy normy. Czynność mięśni poprawiła się w znacznym stopniu. Pacjent nadal kontynuuje zabiegi, aż do odzyskania pełnej sprawności. Dopiero obiektywna wizualizacja czynności mięśni przekonała go, że warto włożyć więcej wysiłku w terapię i realizować zabiegi systematycznie.

Powrót do listy

PDF
Drukuj
Email