Niedowłady mięśni występują po uszkodzeniu nerwów obwodowych, rdzeniowych lub uszkodzeniu neuronów w mózgu wskutek udaru, urazu głowy, guzów. Niedowład może być połowiczy (hemiplegia), dwu lub czterokończynowy (paraplegia i tetraplegia) oraz może obejmować jedynie wybrane partie mięśni.

     Okołoporodowy uraz splotu ramiennego (barkowego), powoduje zaniki mięśni u dzieci lub niedowłady mięśni rotatorów stawu ramiennego i innych mięśni kończyny górnej a uraz nerwu strzałkowego np. wskutek dyskopatii lub operacji kręgosłupa czy stawu biodrowego, powoduje opadanie stopy u dorosłych. Długotrwałe unieruchomienie lub uraz kolana, prowadzą do zaników mięśni z nieczynności (np. zanik mięśnia czworogłowego lub innych grup mięśni).

     Leczenie powinno uwzględniać zapobieganie zanikom mięśni i zmianom troficznym metodą elektrostymulacji. Nie istnieje inna metoda, która może pobudzić wybrane grupy mięśni do odpowiednio silnego skurczu. Zabiegi powinny być codzienne, do czasu odbudowy funkcji a nie jedynie "od turnusu do turnusu". Stymulowane mogą być mięśnie nawet u osób ciężko chorych, ponieważ stymulacja nie angażuje układu krwionośnego i oddechowego. Największe niedowłady wiotkie i spastyczność wielu grup mięśni, powodowane są przez urazy rdzenia kręgowego, udary i mózgowe porażenie dziecięce (w skrócie: MPDz  lub MPD).

     Niedowłady mięśni można ograniczyć lub pokonać, ale wymaga to ćwiczeń i zabiegów stymulacji, ponieważ jedynie tą metodą można pobudzić mięśnie do takiego skurczu, który je wzmocni oraz przyspieszyć (nawet 3-krotnie)  regenerację nerwów. Stymulację powinno się zastosować jak najszybciej, najlepiej do 1 miesiąca po urazie (udarze). Zapobiega to degradacji mięśni i znacznie skraca okres rehabilitacji. Często może wręcz zadecydować o stopniu odzyskania sprawności. Mimo wielu informacji o dobrych efektach stymulacji funkcjonalnej dostępnych w bazie badań medycznych (MEDLINE) oraz z uporem przekazywanych przeze  mnie materiałów i wiedzy na Targach, Kongresach i prezentacjach w klinikach, nadal zabiegi FES w rehabilitacji pacjentów z plegią czy parezą są mało popularne. Nawet na specjalistycznych Forach o Tetraplegii brakuje konkretnych, wiarygodnych informacji i opinii użytkowników na ten temat.

     Zabiegi FES mogą przynosić wspaniałe efekty jedynie wtedy, kiedy są regularnie i we właściwy sposób stosowane i uzupełniane rehabilitacją ruchową. Czas poświęcany na codzienną rehabilitację powinien wynosić co najmniej 4 godziny. Przy okazji: stosowanie dużych natężeń prądu, aby zmusić mięsień do skurczu oraz przerwy w zabiegach stymulacji są dużym błędem! Rehabilitacja i Poznań czy też rehabilitacja w Poznaniu, mieście w którym żył i pracował twórca Polskiej Szkoły Rehabilitacji Profesor Wiktor Dega, powinny znów stać się pojęciami, kojarzącymi się pacjentom z największymi osiągnięciami w dziedzinie rehabilitacji.

     Znakiem czasów jest aktualnie prężny rozwój prywatnych gabinetów i ośrodków oferujących specjalistyczne formy rehabilitacji z wykorzystaniem najnowszej wiedzy i sprzętu  jak np. REHASPORT i wiele innych. Dysponują one wiedzą i sprzętem, ale zawsze ostateczny wynik rehabilitacji zależy od zaangażowania pacjenta (lub jego opiekuna).